 Basın Meslek "İlkel"leri 1. Patron ve
öngördükleri dışında kimsenin ırkı,
cinsiyeti, sosyal düzeyi ve dini inançları
bizi bağlamaz. Biz işimize
bakarız. 2.
Düşünce, vicdan ve ifade
özgürlüğü, genel ahlak anlayışı, din
duyguları, aile kurumunun temel dayanakları da bizi
bağlamaz. Yeter ki ratingi bol olsun.
3. Paraya ya da
hisse senedine tahvil edilmeyen haber, haber değildir.
Kalemini gerekirse kır, asla satma! Kirala, daha
çok kazanırsın.
4. Haberin yalan da
olsa, itiraf etme. İtiraf imaj götürür,
iftira tiraj getirir.
5. Kişilerin
özel hayatı gazeteciler dışında kimseyi
ilgilendirmez.
6. Yanlış haber,
doğru haberden; yalan haber ise her ikisinden daha
iyidir.
7. Haber değeri
olmayan yatak odasına girme, zaman
kaybedersin.
8. Atlama! Atlat!
Apar ve abart! Haber, gazetecinin ortak malıdır. Arşive
manşet olmaktansa, devam sayfasına tek sütun
ol. 9. Aksi gazeteyi
tatmin edene kadar herkes suçludur. Bir
basın-yayın organının tatmin
ölçüsü serbest piyasa kurlarına
göre ayarlanır. Teminat mektubu, beraat ilamından
daha tatmin edicidir.
10. Önce as,
sonra yargıla! Haber elinde patlayabilir.
11. Herhangi bir
suçun en kestirme faili, objektife en yakın
kişidir.
12. Haber kaynağının
gizliliği, pazarlığa tabidir.
13. Gazeteci,
patronunu kızdıracak yahut işten atılmasına yol
açacak yöntem ve tutumla haber araştırmaktan
sakınır.
14. Kansız haber,
cansız haberdir. Yanında can çekişen baban bile
olsa, önceresmini çek, sonra hastaneye
götür! Eğer bu bir kadınsa, deklanşöre
basmadan önce eteğini sıyırmayı unutma!
15. Özel
haberlerin bedeli, haber kaynağından tereddüde yer
bırakmayacak bir şekilde tahsil olunur.
16. Basın özgürlüğü, gazetecinin onurudur. Bizi tekzip edenin sülalesini tekzipederiz! * Bu maddeler, gazeteci Şeref Oğuz ve Ahmet Tezcan tarafından, ulusal gazetecilik uygulamaları esas alınarak belirlenmiştir. |
Ev Sahibimiz 
