EN GÜÇLÜ SİLAH!

NECEF UĞURLU - KAYDA GEÇSİN

‘Bir  kadının en güçlü silahı saçlarıdır’ diyor reklam spotu. Kadın hakları savunucusu örgütler, kadınların  gıkı çıkmıyor.

 

O marka boya, şampuanı Allah bilir kullanıyorlardır bile.

‘Kadının en güçlü silahı saçları değildir ‘ diyerek sokaklara dökülmüyorlar.

‘Saçına güvenen kadınlar’ dan  geçtim, saçının bir telini  göstermeyen baş örtülü kardeşler sizinde gıkınız çıkmıyor. Bakın en güçlü silahınız saçınızmış , hemfikir misiniz ?

Ben bu düşünceye katılmıyorum , hatta mücadele edilmesi gereken bir zihniyet olarak görüyorum.

Sizler o zaman ‘en güçlü silah’ ı teslim etmiş oluyorsunuz.

Kadının gücü saçındaysa vay halimize, yetenek, direnç, akıl, kültür, anlama, analitik düşünce , sporda bedenini  kullanma, fikir ve düşüncelerini  ifade edebilme, seçme, seçilme hepsi hikaye kalıyor bu durumda.  Kadının en güçlü silahı saçlarıysa  gerisi  ayrıntı.

Kadın hakları reklamlarda bu durumda.

Bu ülkede bitmedi saç , kadın kafası üzerinden oyunlar.

60 yıllık hayatımda bunları duymaktan usandım.

Her kadın gibi benimde  içimde bir  insan  var , bunu göremeyenlerin  yıllardır paramparça ettiği bir insan.  Bu insan isyan ediyor , etmeyenlere teessüf ediyor.

Neye kime göre ‘saç’ en güçlü silah artık ona girmiyorum, kadının kafasındaki  kıllarla  bozmuş bir toplumda bu bakışa kadınların itirazı olmaması beni asıl öfkelendiren, yaralayan .

Oysa kadınlar meselenin saç  olmadığını biliyorlar , ama susuyorlar.

Spor kulüplerine   seyircisiz oynama cezası veriliyor,  kadınlar ve çocuklar statları dolduruyor, aman ne marifet ne marifet , ceza  olarak kadınlar ve çocuklar alınıyor statlara.

Ceza anlayışına bakın  , ceza olarak belgesel  göstermenin  ötesi olmaz diyordum sen misin diyen  , beterini icat ettiler ,  kulüplere ceza mı verilecek Allahın cezası kadın ve çocukları doldururuz statlara diyen bir zihniyet .

Sporda anlayışta bu durumda.

Peki önce dayak, sonra dizi aptalı haline getirilen kadınlarda durum nedir ?

Susuyorlar.

En güçlü silah saç diyenlerle demeyenler arasında bir yol ayrımındayız.

İçimdeki insan  dışındaki kadına acıyor, ağlıyor, yasını   tutuyor.

Kafa tutacak bir gün , tek başına beceremediği asıl güç olan birleşmekten 60 yıldır umudunu kesmedi  hala bekliyor.

Son nefesine  kadar bekleyecek.

Bir gün kadın kadının kurdu olmaktan vazgeçecek.

Ve bir gün bu ülkede kız babaları geç kaldı diye kızlarını dövmek yerine onların hakları  için  ayağa kalkacak.

Olacak bütün bunlar, dünyada bütün mesajlar  değişimler kadın üzerinden , bizde jeton biraz geç düşüyor .

Sevgiyle...