Her ölüm acıdır ve her ölüm çok erken. Ağaçların yaprakları gibi değil ki insanların hayatı. Her sonbahar dökülsün ve her yeni bahar, yeniden açsın... Her ölüm hazırlıksız, her ölüm beklenmedik ve her ölüm hepimizin bir gün çıkacağı, sonsuza uzanan bir yolculuk... En son yolcu ise gözyaşları arasında uğurladığımız, sevgili hocamız Merter Oral.

Hayatta en çok sevdiği şey belki de fotoğraftı ve fotoğrafı bir yaşam biçimi olarak benimsemiş, öyle de yaşamıştı. Yaşamını olduğu gibi neredeyse bütün birikimini de fotoğraf sevdası için harcamıştı. Küçük bir servet değerindeki son fotoğraf makinesine ise yeni kavuşmuştu.

Entelektüel kişiliği ve insan sevgisi ile Ankara Fotoğraf Sanatçıları Derneği ve Eskişehir Fotoğraf Sanatı Derneği'nin kuruculuğuna öncülük etmişti. Anadolu Üniversitesi'nin bir çok fakültesinde bir çok öğrenci fotoğrafla ilgili bir çok dersi ondan almıştı. Öğrencileri ile konuşmalarında hep abi-kardeş havası eserdi. İki sözü vardı ki, hala da kulaklarda yankılanır: "Eleman" ve "Ne ayak aslanım?"

Anadolu Üniversitesi İletişim Bilimleri Fakültesi önünde sabahın erken saatinde toplanan kalabalığa hitaben konuşan yakın arkadaşı, Anadolu Üniversitesi Basın ve Halkla İlişkiler Müdürü, öğretim görevlisi Kenan Şanlıer de onun deyişi ile söze başladı: "Ne ayak aslanım bu kalabalık?"

Kalabalık onun için toplanmıştı. Onu son yolculuğuna uğurlamak için. Bütün sevdikleri, değer verdikleri ve ona değer verenler oradaydı. Konuşmaları dinliyor, kalplerini saran derin ağırlığın yorgunluğunu taşımaya çalışıyorlardı. Gözlerden usulca yaşlar süzülüyor, boğazlarda kenetlenip kalıyordu sözcükler. İçten içe haykırışlar vardı sessiz dudaklarda. Hatıralar canlanıyordu teker teker göz aynasında. Sesler doldurmuştu kulakları. Çınlıyordu ortalık. "Eleman" diyordu. "Ne ayak?" diyordu. Gülümsüyordu. Tam 50 yaşına gelmişti ve son yolculuğunda da fotoğraf makinesi vardı elinde...

Oral, Türkiye'de toplumsal belgeci fotoğraf üzerine ilk yüksek lisans ve ardından doktora tezini yazmış, doçentliğe müracatta bulunmuş, çevresi tarafından sevilen, sayılan, önemsenen, görüşlerine değer verilen, kendisini idealleri için adamış, fotoğrafla doğmuş ve fotoğrafla da son yolculuğuna uğurlanan bir büyüğümüz ve önemli bir değerimizdi.

Akademik ve sanatsal anlamda eserlerini, çalışmalarını burada sıralamak hiç de kolay değil elbette... Doçentlik başvurusu için hazırladığı "belgesel niteliğindeki" dosya, belki de onu en iyi şekilde anlatır ve bu nedenle belki de bir gün kitaplaştırılır.

1955 İzmit doğumlu Hacettepe Üniversitesi Sosyal ve İdari Bilimler Fakültesi Ekonomi Bölümü mezunu olan Oral, yüksek lisansını Dokuz Eylül Üniversitesi'nde Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sahne ve Görüntü Sanatları Anasanat Dalı'nda "Toplumsal Belgeci Fotoğraf ve Fikret Otyam Örneği" adlı çalışması ile (1996), doktorasını ise yine aynı kurumda "Weimar Cumhuriyeti'nden Günümüze Fotoğraf Ajanslarının Fotojurnalizme Katkıları" adlı çalışması ile tamamlamıştı (2000). Türkiye'nin ilk ciddi fotoğraf dergilerinden olan "Fotoğraf"ın editörlerindendi. 1977 AFSAD ve 1995 yılında EFSAD kurucu üyeleri arasında yer alan Yard. Doç. Dr. Merter Oral, 1992 yılından bu yana Anadolu Üniversitesi İletişim Bilimleri Fakültesi'nde fotoğraf dersleri veriyordu.

Şimdi ise zamansız çıktığı son yolculuğunda... Artık yeni öğretim dönemiyle birlikte, ondan fotoğraf öğrenmek için ders almak isteyecek öğrencileri masasında kırmızı karanfillerle karşılayacak...

Seni, çok seviyoruz be hocam! Bu dünyaya ve bizlere bıraktıkların karşısında, her zaman saygıyla ve minnetle eğiliyoruz. Yokluğunda seni çok arayacağız. Yolculuğunda rahat et. Mekanın cennet, ruhun şad olsun!

-------------------------------
Doç. Dr. Erkan Yüksel

Anadolu Üniversitesi Öğretim Üyesi