ÜMİT OTAN - EGE'DEN 

Yinelene yinelene içimizde “gerçeklik” duygusu yaratan tümceler, ancak duvara tosladığımızda yerli yerine oturuyor ve apışıp kalıyoruz…

“Türkiye bir hukuk devletidir”.

Mi acaba?

“Kanun devleti” olmasın…

“Hukukun üstünlüğü” bize ne anlatır?

Mahkeme başkanının gerekçesiyle diğer iki hakimin gerekçesi arasında dağlar kadar fark varken, hangisini “üstün” sayacağız? 2-1 “galip” gelenler mi “üstün”, “mağlup” olan mı?

Bir tek kişinin gerekçesi, “hukukun üstünlüğü” ise, bu üstünlük hangimizi korkutmaz?

Başbakanların, bakanların, “genç fidanların” asıldığı, her on yılda “tank sesiyle” uyandığımız, binlerce faili meçhulün aranıp da bulunamadığı bir ülkede, “Türkiye bir hukuk devletidir” diye başlayan tümceler size de ironik gelmiyor mu?

Yıllardır tüm kesimlerin değiştirilmesini istediği “darbe anayasası”na dört elle sarılmanın, lehte yorumlanabilecek durumları bile görmezden gelmenin “sırrı” ne ola ki?

Düne kadar “tapınılan” bazı kanunların bugün hiçbir anlam taşımaması da mı bize bir şey anlatmıyor?

Mehmet Barlas’ın, geçenlerde bir televizyon kanalındaki anekdotu ilginçti:

“Adalet mekanizmasını bir örümcek ağına benzeten Barlas, “Güçlü, kuvvetli olanlar, ağı delip geçiyor, güçsüzler takılıp kalıyor…” diyordu…

Son günlerdeki karmaşaya bakıyorum da, herkes kendi hukukunu seviyor.

Herkes kendi milletvekilini hapisten kurtarma telaşında.

Kendi hukuku için aslan kesilenler, başkaları için, “ama” ile başlayan tümcelere sığınıyorlar.

Gençliğimde de, orta yaşlılığımda da, şu anda da bir hukuk devletinin sıcaklığını hiç hissetmedim.

Ne söyleyeceğime, neyi nasıl yazacağıma, kimi sevip kimlerden nefret edeceğime “birilerinin” karar verdiği bir ülkede, her lafa “demokrasi, insan hakları, özgürlük” diye başlanılması da beni sadece güldürüyor…

Meclis açılırken yaşanılan kaosa bakınız…

Hangi kesimden olursanız olun, lütfen elinizi vicdanınıza koyup kendi kendinize sorunuz.

Doğduğumuz, yaşadığımız ve yaşlandığımız bu ülke, gerçekten bir hukuk devleti mi?

Yinelene yinelene “gerçekmiş” gibi inandığımız bazı kavramların üzerinde yeniden düşünmek zamanıdır.

“Mış” gibi hayatlar, duvara toslamıştır…

Şimdi ayılma zamanıdır…

umitotan@gmail.com

Follow @dkmedya